Category Archives: DOROTHY PARKER – ΠΟΙΗΜΑΤΑ

DOROTHY PARKER “ANECDOTE”. “ΣΑΝ ΑΣΤΕΙΟ”.

Πόσο σιωπηλή εγώ, όταν δίπλα μου είχα τον Έρωτα. Τόσο που, τελικά, χασμουρήθηκε και έφυγε… Αλλά η Λύπη στάζει τώρα στην άσπρη μου ποδιά. Πόσα έχω να της πω!  

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment

DOROTHY PARKER. “AUTUMN VALENTINE” “TOY ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ”

Τον Μάη ραγισε η καρδιά μου, Αχ! Πόσο η πληγή ήταν μέγάλη και βαθειά. Πόσο πικρά χτυπούσε όταν ξυπνούσα, και πόσο πονούσε και ράγιζε στα δυό σαν πήγαινα για ύπνο. Μα, σαν ήρθε ο Νοέμβρης βρήκα την καρδιά μου και … Continue reading

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment

DOROTHY PARKER. “UNFORTUNATE COINCIDENCE” – “ΑΤΥΧΗΣ ΣΥΓΚΥΡΙΑ”.

Όταν θα’ ‘ρθει η ώρα, που θα ορκίζεσαι οτι είναι δικός σου, τρέμοντας από τον πόθο και αναστενάζοντας βαθειά. Όταν θα ορκίζεσαι οτι το πάθος του για σένα είναι παντοτεινό, Κυρά μου, να μου το θυμηθείς… Ο ένας απ’ τους … Continue reading

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | 1 Comment

DOROTHY PARKER. ONE PERFECT ROSE. ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ.

Μόνο ενα, λουλούδι μου ‘στειλε απο τότε που γνωριστήκαμε. Τον πιο τρυφερό πληροφοριοδότη, διάλεξε. Κατευθείαν στην καρδιά, αμόλυντο, ακόμα μύριζε  την πρωϊνή δροσιά. Ενα “τέλειο” τριαντάφυλλο. Την γνώριζα την γλώσσα των λουλουδιών, “τα ευαίσθητά μου φύλλα, κρύβουν μέσα την καρδιά … Continue reading

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment

DORORTHY PARKER. “CHERRY WHITE”. “ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΚΕΡΑΣΙΑ”.

Ποτέ, πιο όμορφο πράγμα δεν είδα, από μιας κερασιάς κλωνάρι, κάτασπρο από την Άνοιξη να γίνεται. Και αυτό που σκέφτομαι, Τι όμορφο που θά ‘ταν, από ενα δέντρο ολάνθιστο εγώ να κρέμομαι.

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment

DOROTHY PARKER. “FAUTE DE MIEUX”. “ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ”…

Τα ταξίδια, οι μπελάδες, η μουσική, οι Τέχνες, ενα φιλί, ενα φόρεμα, ενα στιχάκι… Ποτέ δεν είπα πως την καρδιά μου χόρτασαν. Μα, κάνουν τον καιρό μου να περνά…

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment

DOROTHY PARKER. “A DREAM LIES DEAD HERE.” ” ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ ΟΝΕΙΡΟ ΝΕΚΡΟ”.

Ενθάδε κείται, όνειρο νεκρό. Απαλά περάστε από δίπλα του, από την άλλη μεριά, το βλέμμα σας στρέψτε, Μήτε να γυρέψετε να μάθετε για ‘κείνο που πεθαίνει. Αβάσταχτο φορτίο Ζωής, για την ζωή. Μην περπατήσετε θρηνώντας, αλλά για μιά στιγμή, τα … Continue reading

Posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Leave a comment