ΑΤΙΤΛΟ. “ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ”.

Ξερό κορμί, χορταριασμένο,
παρατημένο στα στοιχειά του αέρα
και της φωτιάς,
Να βρέχει και να μην ποτίζεται,
Να καίει και να μην καίγεται….
Λιγνό κορμί, ασκητικό,
στης μοίρας το χτυπήματα συνηθισμένο.
Ισια κρατάει το κεφάλι
κοιτώντας πάντα μπρος
αυτός ο όμορφος ψηλός λαιμός.
Λυγερή κορμοστασία μου!
Πόσα μπορείς ν’ αντέξεις
βάσανα;
Πόσα η ψυχή σου χωράει παραπάνω;
Πόσα τα χέρια σου μπορούν ακόμα
να βαστήξουν;
Πριν, στην μεγάλη Ηρεμία
να παροδοθούν;

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s