ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.

Σπάραγμα της ψυχής,
είναι τούτη η Άνοιξη που έρχεται…
Βρέχει ο ουρανός την απελπισία
και με τα δάκρυα ποτίζεται η γή
ν’ανθίσει…
Κάθε κλαδί γίνεται βίτσα
και το κορμί δέχεται τον πόνο
βουβά.
Πού να σταθώ;
Πού ο τόπος όλος,
δεν με χωράει,
και η φωνή μου,
σαν της ύαινας μοιάζει την κραυγή.
Πού να κρυφτώ;
Πού; σπηλιά σκοτεινή
να βρεθεί,
να κρύψω τις πληγές μου.
Θαρθεί η Άνοιξη,
και θα περάσει…
Θα καρπίσει και πάλι η γή,
Ξερό, μονάχα το δικό μου το κλαδί,
δίχως ανθούς και φύλλα
ετούτο διάλεξε να μείνει,
η Φύση…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.

  1. Pingback: ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ. | My Blog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s