DOROTHY PARKER. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ.

Οταν τα μάτια μου μοιάζουν με αγριόχορτα

και τα χείλη μου σαν πέταλα που στροβιλίζονται,

στον αέρα που φυσά

εκεί που οι γέρικες οξυές αρχίζουν,

δίπλα σε μια τούφα αγριοκαλαμιές.

Οταν οι ώμοι μου είναι σαν γέρικοι θάμνοι

και η ψιλόλιγνη πασχαλιά, σπρώχνει

προς τα πάνω, επάνω μέσα απ΄την καρδιά μου,

Καλοκαίρι,  εκδικήσου με!

Φώτισε το τσίγγινο φεγγάρι σου και

βάλε τα αστέρια σου να πέφτουν

από τον χάρτινο ουρανό σου,

Ποτέ πιά να μην με πιάσει η κατάρα

μιας γύφτισας βρωμιάρας και ερωτιάρας

που τα σκονισμένα δαντελένια της ρούχα

σέρνονται κάτω καθώς απομακρύνεται..

Advertisements
This entry was posted in DOROTHY PARKER - ΠΟΙΗΜΑΤΑ. Bookmark the permalink.

One Response to DOROTHY PARKER. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ.

  1. FAY says:

    Ωραία!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s